FERDIG!

I går leverte eg bacheloroppgåva mi, og er endeleg ferdig. Det har vore eit slit dei siste vekene, men no er det faktisk gjort. Og om tre veker håpar eg at eg kan kalla meg sjukepleiar. :)

Pinse

No er pinsa snart over, diverre. Det har vore nokre herlege dagar, sjølv om veret nok kunne vore litt betre. Laurdag var vi "berre" heime og fekk besøk av Besten, sundag var vi til syster til Tor Inge i bursdagsselskap og i dag skulle vi ha vore på båttur, men det vart det ikkje noko av nei ...

Besten hadde invitert oss med på båttur, og vi troppa opp. Du kan tru alle (og spesielt Besten) vart lange i maska då det viste seg at batteriet til båten hadde lada ut. Men det vart ein kopp kaffi i båten, og så gjekk vi og fiska frå moloen i staden. Ungane fikk nokre småfiskar, og etter fisket åt vi sodd hjå Besten. Og alt i alt trur eg at alle var samde i at det hadde vore Ein Fin Tur. :)

Venninnegåve

Eg ga bort eit sjal og pulsvarmarar til ei venninne som vart 29 år i helga. Ho vart visstnok ganske så glad!

Mønsteret fann eg på Garnstudio.

Ikkje heilt fornøgd

Eg var til vegleiing torsdag, og vegleiaren var ikkje heilt fornøgd med oppgåva. Ein del av drøftinga likna særs lite på drøfting, så det har eg prøvd å gjere noko med no.

No er eg meir attende til den vanlege kjensla eg plar ha ved innleveringar; eg har ikkje peiling på om oppgåva er god eller dårleg, eg veit berre at ho snart er ferdig ...

Eg ser slutten

... på oppgåva. Det er ei veke og ein dag att til innleveringsdato, og i morgon skal eg på mi siste vegleiing. Eg håpar at vegleiar er samd med meg i at oppgåva ser (så godt som) ferdig ut. I så fall er det fint lite att å gjere, og det tyder at eg kanskje kan levera _før_ den 31. mai, noko som er ein fordel med tanke på stress og kø og mas dei siste dagane.

*krysse fingrar og tær*

Drakta mi

Ragnhild spurde om kva for bunad eg har. Dette er ei Norsk Festdrakt som eg kjøpte på Sparkjøp. Fantastisk pris på ei utruleg fin drakt! Og passforma var perfekt.

Årsaka til at eg "måtte" kjøpa noko bunadsliknande er at når eg har levert avsluttande oppgåve i sjukepleie, skal vi ta kull-bilete. Då skulle majoriteten av studentane ha bunad, og eg fann ut at dersom ikkje eg hadde bunad, ville eg ikkje ha lyst til å vere med på biletet. Eit kjapt søk gjorde at eg fann denne drakta, tinga ho på postordre, og då eg pakka ho ut, var ho faktisk finare enn forventa.

I halsen valde eg å ha Trondheimsrosa, då eg er fødd der, og budde der til eg var ti år. Ein langsiktig plan er forresten å laga ei veske til drakta, men det vert iallfall ikkje aktuelt før neste 17. mai.

Meir om 17. mai

Eg sa eg kanskje kom attende med fleire bilete frå 17. mai, og det gjer eg sanneleg. Eg gjekk i barnetoget i lag med Even og resten av barnehagen hans, og det var kjempekoseleg. Sjølv om det var langt, var Even flink, og traska og gjekk heile vegen utan klaging.

På dette biletet har han oppdaga at han har kjentfolk som publikum på turen. Han likte godt at alle såg på han forresten, men det er vel ikkje noko nytt, eigentleg. Han likar det dersom det er han sjølv som på sett og vis kjenner at han har kontroll over situasjonen. Ein ekte kontrollfrik med andre ord. (Og kven sin unge var det han var no då ...?)

Her er me på Verdalsøra barneskule, frå venstre er bror min Bodvar, hans kone Terje (nei, ingen skrivefeil! Terje er frå Estland, og der nyttar dei det som kvinnenamn), Tor Inge, Hulda, eg og Even.

Slik reagerer forresten Even når han er sliten og ikkje synast han har kontroll. Eg har inntrykk av at opplegget på skulen vart litt for stort for Even, for han trivst ikkje spesielt godt, men det vart mykje betre då vi saman med Thomas og Linn-Therese forflytta oss til Soltun grendehus for å sjå Linn-Therese marsjera med aspirantane i korpset og ete sodd til middag. Då vart alle ungane i betre humør, og dei sprang rundt og leika seg og var med på aktivitetar som om dei var lokalkjende. Og til neste 17. mai er dei jo det, for då har vi vore der før.

Oddvar (min stefar) og Tor Inge tek ein kvil i solveggen ved Soltun. Etterpå køyrde vi heim til oss og drakk kaffe og eg fekk av meg sko som hadde gjeve gnagsår på lilletåa ... Men ikkje ein einaste unge hadde gnagsår, er ikkje det ganske fantastisk?

17. mai

Her er vi klare for å feira 17. mai 2007. Dagen vart kjempebra, og det kan godt henda det dukkar opp fleire bilete litt etter kvart.

Facebook

Det er sagt og skrive mykje om personvern i samband med at Facebook har vorte så populært, og Datatilsynet har lagt ut eigne retningsliner for bruk av Facebook.

Det eg synast er viktigast, er punkt sju i desse retningslinene:

"Det du ikke ville sagt om deg selv eller andre i en større forsamling av kjente og ukjente personer i den fysiske verden, bør du heller ikke publisere på Internett."

Så enkelt er det, i mine auge.

Oppdatering

Chryslern kom heim att før helga, men trur du han hadde funne ut av motorproblema då? Nei, bilen hadde oppførd seg eksemplarisk kvar gong verkstadmannen hadde brukt han, men det vart nokre nye opphengskuler og bytting av styrestag eller noko sånt, og han vart litt tettare i styringa att. Ikkje rart ting rister laus når vi har nesten ein kilometer med dårleg vedlikehaldt kommunal grusveg ... Forresten har ikkje bilen vist teikn til åtferdsproblema sine att enno heller, så eg krysser fingrar.

I dag har eg vore på fagkonferanse i samband med sjukepleiardagen som var på laurdag. Godt å gjere noko anna enn å skriva bacheloroppgåve òg, og det var både artig og nyttig å vere på konferansen, så det var fornuftig tidsbruk, har eg funne ut.

I ettermiddag fekk eg endeleg lagt opp bunaden til Hulda, så snart kan17. mai berre koma.

Fantastisk overrasking!

Eg tinga ei forundringspakke frå Mauds garn her om dagen, og på bestillinga skreiv eg litt om meg, kva eg likte og at eg har to ungar som eg likar å strikka til, og eg håpa på at Maud kunne sette saman ein pakke eg ville lika og ha nytte av. Og gjett om ho gjorde!!

I går kom pakken,den var kjempeinnhaldsrik, og den inneheldt meir enn eg hadde trudd; to mønsterhefter, to mønsterark, fasettperler og over eitt kilo garn i flotte fargar og spennande kvalitetar. Ho hadde til og med foreslått kva eg kunne stikka til ungane mine. Det er tenesteyting på høgt nivå! No har eg masse å kosa meg med på kveldane framover. :)

Tusen tusen takk, Maud!

Sjuk bil

Bilen min har ei tid hatt åtferdsproblem. Ikkje direkte ADHD-liknande, meir i retning ein depresjon. Han akselererer ikkje som han skal, iallfall ikkje når han har vorte varm og blir stoppa og deretter starta att etter kort tid, og av og til går han dårleg på tomgang. I tillegg er det nokre udefinerbare dunkelydar under bilen, og alt dette gjer no at stakkaren skal inn på verkstad, så for ei tid,vert eg billaus. Eller rettare sagt; Tor Inge blir sprek, for han må sykla til jobb så eg kan bruka den vesle, søte Renaulten hans. Då blir det spennande å sjå om eg framleis handterar manuell giring. :)

Ønskeliste oppdatert

I og med at det ikkje er alt for lenge att til bursdagen min, har eg oppdatert ønskelista i margen. (jepp, det var eit dårleg skjult hint)

Meir bacheloroppgåve

Eg trudde eg hadde kome langt i oppgåva mi, då eg plutseleg oppdaga at det eg hadde gjort var direkte feil! Det eg trudde var drøfting, var slett ikkje det, det skulle inn i teorikapittelet, og det eg hadde skrive i teorikapittelet, høyrde ikkje heime nokon stad. Så då var det berre å fjerna ein 2-3000 ord, og byrja om att. *sukk*

Men det eg sletta frå oppgåva, er framleis lagra i tilfelle eg skal få bruk for det ein eller annan stad. Om ikkje anna lærte eg sikkert meir på det å skriva litt ekstra ...

Jobb og slikt

Det ser sanneleg ut til at eg får arbeid allereie før eg er ferdig på skulen. Det jobbintervjuet eg var på førte til eit tilbod om 50% stilling som sjukepleiar ved ein sjukeheim i Levanger, og dette seier eg nok ja til.

Gler meg til å byrja i jobb og få bruka kunnskapen eg har samla dei siste tre åra.

Gratulerer med dagen!

1. mai er feira på Verdal med frukost og tog. Vi gjekk under parolene til Verkstedklubben Aker (fellesforbundet) med "Forsvar AFP", og Hulda og Even bar stolt eigne plakatar. Toget gjekk til Minsaas Plass der det var appellar og tale.

Parolene som tok mest plass og merksemd i toget var nok AFP-ordninga og parolene mot kalkovn på Ørin. Eg må innrømma at oppmøtet faktisk var større enn eg på førehand trudde det skulle bli, så for min del vart det ein brukandes 1. mai.

Eit glimt frå toget:

Helsar til alle med fyrste vers av "Seieren følger våre faner" av Arne Paasche Aasen

Seiren følger våre faner
fram gjennom stormer og strid,
løft dem høyt i sterke hender
over vår jernhårde tid.
Det er fedres dyre arv,
de var trofast med
der hvor slitets menn og kvinner
for sin frihet stred.
De gav kraft og pågangsmot
når vi gikk til slag:
Seiren følger våre faner!
Arbeidsfolk, slå lag!